![](\"\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Cop.-En-Gojo-kaj-ploro.jpg\")
<\/div>\n- \n
- Titolo<\/b><\/td>\n
En \u011cojo kaj Ploro<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Autore<\/b><\/td>\n
Manjo Verdulino<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Collana<\/b><\/td>\n
Tri Steloj<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Anno<\/b><\/td>\n
2015<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Pagine<\/b><\/td>\n
72<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Prezzo<\/b><\/td>\n
\u20ac 10,00<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n \n \n - Isbn<\/b><\/td>\n
978-88-97930-08-2<\/li>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<\/ul>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/br><\/p>\n
Anta\u016dparolo<\/b><\/p>\n
La poezio ne havas geografiajn \u0109irka\u016dlimigojn kiel ne havas \u0109irka\u016dlimigojn la lingvo Esperanto. La poezio apartenas al la mondo kaj al la mondo apartenas Esperanto. La poezio parolas al la koro anta\u016d ol la orelo de la homo kaj Esperanto parolas pri racio, homamo kaj frateco inter la homoj.
\nMultaj estas la esperantistoj, kiuj verkas a\u016d klopodas verki poemojn, kaj e\u0109 iuj kiuj neniam verkis e\u0109 unu verson en sia gepatra lingvo, kiam ili esperantisti\u011dis ili komencis verki. Kaj estas interese \u2013 mi ne parolas kompreneble pri atingitaj rezultoj \u2013 konstati, kiel Esperanto allogas la poetojn. Vere estas ke tiuj, kiuj alproksimi\u011das al Esperanto, estas ja personoj pli sentemaj kaj ofte pli kleraj ol la meza homo, sed estas vere anka\u016d, ke Esperanto, pro sia e\u016dfonieco, pro sia muzikeco, pro sia fleksebleco kaj anka\u016d pro sia internacieco, ta\u016dgas pli ol aliaj lingvoj por la poezia verkado.
\nKaj se Esperanto allogas verki poemojn e\u0109 tiujn, kiuj neniam estis verkintaj poemojn en sia gepatra lingvo, \u011di e\u0109 pli allogas, kompreneble, tiujn kiuj jam verkadis poezion anta\u016d lerni Esperanton.
\nUnu el tiuj estas la a\u016dtorino de tiu \u0109i libro, kiu \u2013 profesorino pri eksterlandaj lingvoj \u2013 anta\u016d ol en la internacia estis verkinta poemojn en pluraj lingvoj.
\nLa nomo Manjo Verdulino estas, kiel oni povas facile kompreni, pse\u016ddonimo. Pse\u016ddonimo per kiu la poetino intencas evidentigi sian amon al Esperanto kaj sian strebon al la internacieco (\u015di e\u0109 ne diras al ni, en kiu \u015dtato \u015di lo\u011das, sed diras nur, ke \u015di lo\u011das en E\u016dropo). \u00abMia patrujo \u2013 \u015di skribas \u2013 estas la mondo. \/ Mia ha\u016dto havas la kolorojn de la \u0109ielarko. [...] Mi parolas Esperante \/ pri la paco universala.\u00bb
\nPluraj temoj trairas tiun \u0109i poemaron, unu el la plej oftaj kaj signifoplenaj estas la religia temo, kaj tre ofte la versa\u0135oj fari\u011das pre\u011doj: \u00abKie estis Vi, Disinjoro, \/ kiam mi ploris? \/ Mi ne povis vidi Vin... \/ Mi estis en la vento \/ sekiganta viajn larmojn... \/\/ Kie estis Vi, Disinjoro, \/ kiam mia koro \/ bruladis pro la doloro? \/ Mi estis en la pluvo \/ refre\u015diganta vin\u2026 \/\/ [...] Kie estis Vi, Disinjoro, \/ kiam mi estis soifa \/ kaj malsata? \/ Mi estis kaj estas \/ en la E\u016dkaristio, \/ Kiu vin nutras \/ kaj malsoifigas \/ por ke ne plu \/ vi mortos\u2026\u00bb; \u201cPre\u011do\u201d: \u00abDisinjoro, \/ multajn a\u0135ojn \/ mi ne volas. \/ Nur ombrelon \/ kiam pluvas, \/ varman kovrilon \/ kiam frostas, \/ [...] ke \/ \u0109iu homo \/ \u0109iam memoru \/ pri la bono \/ de la homaro!\u00bb
\nLa spiritecon ni tre ofte renkontas en la libro, sed ni trovas plurajn aliajn sentojn, precipe la amon. La amo estas temo, kiun ni trovas la\u016d \u011diaj pluraj sencoj: la amo por la naturo; la amo por la naski\u011dloko (\u00abEn mia bela vila\u011deto\u00bb kie \u00abla koro amas \/ e\u0109 la rubojn\u00bb); la amo por la partnero (\u00abMi bezonas \/ kisi lipojn, \/ karesi viza\u011don, \/ brakumi iun forte, \/ koron pulsantan \/ unisone \/ kun la mia, \/ dol\u0109ajn vortojn susuratajn\u2026\u00bb). Kaj ni trovas anka\u016d atentemon kaj homaman senton al la aliaj, \u0109efe al la plejaj bezonuloj (\u201cVagisto\u201d, \u201cMaljunuloj\u201d kaj e\u0109 \u201cMalfeli\u0109a hundo\u201d kiun oni for\u0135etis \u00abkiel \u015dua\u0109on\u00bb).
\nTre bela la poezia\u0135o dedi\u0109ita al nia majstro Zamenhof, titolita \u201cHo, Ludoviko Lazaro!\u201d: \u00abNeniu deklaris \/ vin sanktulo \/ \u0109ar miraklisto vi ne estis, \/ ho, Ludoviko Lazaro! \/\/ Sed viro kiu al mondo proponas \/ fratecon, amon kaj egalecon \/ por mi estas la plej sankta en la homaro!\u00bb
\nKonlude, en tiu \u0109i libro ni trovas \u201c\u011dojon kaj ploron\u201d, kiel en la vivo ni renkontas \u011dojon kaj ploron. Kaj ni trovas, evidente, anka\u016d momentojn de pasio \u2013 ama pasio, ideala pasio, religia pasio \u2013; momentojn de sereneco, momentojn de kortu\u015do.
\nLa verkmaniero de Manjo Verdulino estas tuja, senpera, sen apartaj leksikaj preciozemoj, sed \u011di estas efika kaj pla\u0109a. La versoj estas \u011denerale liberaj kaj sen rimoj kaj tamen ili plutenas iun sian agrablan internan muzikecon.
\nTiu \u0109i estas la unua esperanta poemaro de Manjo Verdulino, kiu jam estis publikiginta librojn en aliaj lingvoj, se ni povas diri, ke \u011di atingis tute pozitivan rezulton, kiu estas inda resti en la Esperanta literaturo.<\/p>\nAmerigo janakono<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Titolo En \u011cojo kaj Ploro Autore Manjo Verdulino Collana Tri Steloj Anno 2015 Pagine 72 Prezzo \u20ac 10,00 Isbn 978-88-97930-08-2 Anta\u016dparolo La poezio ne havas geografiajn \u0109irka\u016dlimigojn kiel ne havas \u0109irka\u016dlimigojn la lingvo Esperanto. La poezio apartenas al la mondo kaj al la mondo apartenas Esperanto. La poezio parolas al la koro anta\u016d ol la ...continua a leggere \"En \u011cojo kaj Ploro\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"post-620","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-libri","7":"h-entry","8":"hentry","9":"h-as-article"},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/620"}],"collection":[{"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=620"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/620\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1430,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/620\/revisions\/1430"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=620"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=620"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/edizionieva.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=620"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
- Autore<\/b><\/td>\n
| \n |